За сите оние на кои слушалките им пречат или едноставно не сакаат ништо да им покрива или да им влегува во уши, ова би можело да биде одлично решение.
Слушалките, безжични или жични, преку уво или во оние кои влегуваат во уво, станаа незаменлив дел од секојдневниот живот. Без разлика дали ги користите за разговори со паметен телефон, слушање музика или гледање мултимедијални содржини, сите ние научивме да ги користиме.
Но, што ако можете да ја слушате вашата омилена песна или подкаст дури и во најпрометната гужва без да ви требаат слушалки?
Имено, истражувачите од колеџот Penn State тргнале токму во оваа насока, развивајќи го т.н. „звучни енклави“ – простори во кои едно лице или лица можат да слушнат конкретни звуци без истите тие звуци да ги слушне некој околу нив. Дури и ако луѓето се во затворен простор, како возило или стојат директно пред извор на друг звук, оваа технологија би им овозможила да слушнат сосема поинаков звук.
Во една студија објавена во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, истражувачите предводени од професорот по акустика Џун Џинг објаснија дека емитувањето на два нелинеарни ултразвучни зраци создава „звучни енклави“, простори каде звукот може да се воочи само на точната точка на пресекот на двата ултразвучни зраци.
„Ние користиме две ултразвучни сонди спарени со акустична метаповршина, кои испуштаат самосвиткувачки зраци кои се сечат на одредена точка“, објасни професорот Џинг во изјавата за печатот. „Лицето што стои на тоа место може да го слушне звукот, додека секој што стои во близина не може“.
Со позиционирање на метаповршини (акустични леќи кои вклучуваат микроструктури од милиметар или субмилиметар што го свиткуваат правецот на звукот) пред два трансдуктори, ултразвучните бранови патуваат на две различни фреквенции по патека во форма на полумесечина додека не се вкрстат.
Ниту еден зрак, сам по себе, не се слуша. Само кога овие зраци се судираат, тие заедно создаваат локална нелинеарна интеракција, која создава звук. Како што објаснуваат тие, зраците можат да ги заобиколат пречките, како што се човечките тела, за да стигнат до одредена точка на пресек.
„За да го тестираме системот, користевме симулирана кукла за глава и торзо со микрофони во ушите за да го имитираме она што човекот го слуша на точките на патеката на ултразвучниот зрак, како и трет микрофон за скенирање на пресечната област“, објасни првиот автор Џиаксин „Џеј“ Жонг, постдокторски соработник по акустика во Penn State. „Потврдивме дека звукот не се слуша никаде на друго место, освен на пресекот или она што ние го нарекуваме енклава“.
„Во суштина создадовме виртуелни слушалки“, рече Жонг. „Некој во звучната енклава може да слушне нешто што е наменето само за него – тоа овозможува создавање звук и тивки зони“.
Засега, истражувачите можат далечински да пренесуваат звук на околу еден метар од саканата цел, а јачината на звукот е околу 60 децибели, што е еквивалентно на јачината на говорот. Сепак, истражувачите рекоа дека растојанието и волуменот може да се зголемат доколку се зголеми интензитетот на ултразвукот.
За сите оние на кои слушалките им пречат или едноставно не сакаат ништо да им покрива или да им влегува во уши, ова би можело да биде одлично решение. Замислете само дека во гужва на фестивал, можете лесно да слушате концерт на еден изведувач, додека вашиот пријател до вас може да слуша концерт на друг изведувач.
Поврзани артикли